الإمام الحسين عليه السلام : در محرم ميزند تا روز محشر فاطمه از غم آن نوجوانان سنگ بر سر فاطمه قطره ء آبى بجز خونابه دل خوردن نداشت زين مصيبت در كنار آب كوثر فاطمه نيست فارغ ساعتي از ناله وفرياد وآه با دل پر اضطراب وديده ء تر فاطمه . . . . . . در گلستان جنان دارد دل محنت فزا زين عزا بي مؤنس وبى يار وياور فاطمه از جفاى آن ستمكاران بي شرم وحيا داغها دارد بدل تا روز أكبر فاطمه ريخت خون دل بجاى أشك در گلزار خلد از براي ماتم آل پيغمبر فاطمه در رياض خلد ميگريد مدام از سوز دل زين معصيبت از غم أولاد حيدر فاطمه جامه ء صبر از گريبان تا بدامان چاك زد زين عزا از فعل آن قوم ستمگر فاطمه آه از آن روزى كه طالب با جميع قدسيان شد پريشان حال وبى سامان ومضطر فاطمه